Happy Birthday To Me

เรามันก็แค่คนธรรมดาที่ไม่เคยมีอะไรเลย...

18.05.06 My Birthday มาถึงแล้วสินะวันเกิด วันนี้ก็ขอขอบคุณทุกคนมากๆ ปีนี้เป็นปีที่มีคนอวยพรเราเยอะมาก ผิดจากปีก่อนๆ ที่วันเกิดที่มันไม่เคยมีความสำคัญอะไรเลย.. ปีนี้มีทั้งคำอวยพร เพลงHBD เมสเสจ โทรสับ ของขวัญ เค้ก ฯลฯ พี่แม็ก เป็นคนแรกที่โทรมาแต่เช้า ตอนเที่ยงคืน มา HBD พิม ขอบคุณนะพี่ เจฟ พี่ชายสินะ~ TT^TT อื้มๆ (ทำใจยอมรับความเจง~) พี่เพียว ขอบคุณสำหรับเมสเสจค่า ^^ แล้วตอนเช้าพอไปร.ร.ก็มีคนมาแฮ้ปมากมายก็ดีใจมากๆเลยที่ยังมีคนจำได้ แล้วเบลล์ก็ให้ของขวัญก่อนเลย ขอบคุณหลายๆเบลล์ เป็นสมุดบันทึก ก็เลยแกล้งแซวมันว่า "จะเอามาให้เราเขียนบรรยายความในใจถึงเจฟเหรอฟะแก" 555 พออยู่ในห้องเรียนเรียนคาบแรกเรียนคอม ปีนี้เรียน Visual Basic 6.0 ไม่รู้จะยากเปล่าแฮะ แต่อยากเรียนมากๆ วัษชวนเรากับชมพู่ไปแข่งทำเว็ป คือรางวัลที่ 1 ทำเอาเราตาโตเลย กร๊ากๆๆ ก็ตั้ง 4 หมื่นแหนะ กริ๊ดดดดดดด มันจะให้เราเป็นหัวอ่ะนะ อื้ม เราจะพยายามละกัน กริ๊ดดดดดด แล้วพอตอนพัก เราก็ถ่ายรูปเล่นกันอ่า วัษแมร่งแกล้งเรา ฮือๆ แล้วพักนึง กลุ่มเต้ยก็แฮ้ปเรา แต๊งกิ้วหลายๆน้า ขอบคุณเต้ยที่ยังจำได้^^ แล้วก็ถ่ายรูปต่อ แหม่ ถ่ายกันมันส์หลายเค่อะ แล้วพอขึ้นก็ครูยังไม่มา แล้วกลุ่มแก้มก็เริ่มร้อง HBD แล้วก็ร้องกันทั้งห้อง ^^ เราก็แบบเขินอ่ะ ก็เลยอะนะ "ขอบคุณทุกๆคนเลยน้า" แหะๆ แอบหน้าแดงเล็กน้อย ฮ่าๆๆๆ พอพักกลางวันก็โทรไปหาเจฟ ก็นะ แบบเสียงดังเซ็งจิตอ่ะ-*-คุยไม่ค่อยรู้เรื่อง แล้วเสร็จแล้ว เตยก็เอาของขวัญมาให้ ชอบมากเลย Chopper ของเรา!!! แล้วก็มีผ้าเช็ดหน้า Chicken Little ที่มันต้องเอาไปแช่น้ำอ่า น่ารักมากๆ ขอบคุณนะเตย เรารักแก ฮ่าๆๆ พักนึงก็มีคนเดินมาถามบ่อยมากว่าวันนี้วันเกิดพิมใช่ไหม ดีใจอ่าที่จำกันได้><" แล้วพักนึงเจ๊เตยแบบ เดินถือเค้กมา กริ๊ดดดดด!!! เค้ก!!! เค้กส้ม อร่อยมากมาย แล้วก็ร้องเพลง HBD ให้เรา ทำไมเราไม่ได้ยินเจฟร้องฟะ-*- แล้วเตยก็เอาโทรสับไปคุยกับเจฟ มันคุยไรกัน!!! มีความลับไรกัน ถึงบอกเราไม่ได้เนี่ย เง้อ.. ไม่เกิน 10 นาที มันก็หมดเกลี้ยง -*- เจฟบอกว่าวันหลังอยู่ร.ร.อย่าโทรหาผมนะ เวงกำ ตรูก็เลยเงียบๆไป ไม่รู้จะว่าไงแฮะ -*- กรรม~ พักนึงก็กลุ่มแก้มเดินมา ถามว่าคุยกับแฟนเหรอ ตรูเลยบอกว่าไม่ใช่ (หรือจะให้บอกว่าใช่ล่ะวะ-*-) มันเลยบอกว่าพี่โต๋ๆๆ กร๊ากๆๆ ถ้าได้เป็นแฟนพี่โต๋ก็ดีสิฟะ เรารักตายเลยกริ๊ด!!! แล้วพักนึงเจฟวางโทรสับไป ก็กลับไปนั่งที่โต๊ะต่อ เตยก็ยัดให้เรากินเค้กให้หมด ฮุ้ววววว ดุจริงเลย กร๊ากๆๆ ล้อเล่นๆ อร่อยมากๆเค้กเตย เนื้อเค้กมันผสมน้ำส้มจริงด้วย อร่อยเหลือหลาย แต่คือว่าเราไม่ได้กินตรงส้มเลยไง มันเหลือแต่เค้ก ส้มหาย!!!-*- พอขึ้นห้อง เจฟก็ส่งเมสเสจมา เราก็อึ้งแล้วก็ค้างอยู่อย่างนั้นแหละ น้องสาวทีไรเราก็นิ่งไปทุกที -*- เหอๆ คนนอกสายตาอย่างเราก็งี้แหละ~ - -" แล้วก็ไปหอประชุม เราก็คู่กับมินตราแล้วหลังจากที่อึ้งอยู่ก็เดินเหม่อ ออกนอกแถวไปเฉย ถ้ามินตราไม่เรียกเราไว้ก็นะ -*- คงเดินไปนู่นแล้ว เหอๆ อุบาทว์ตัวเอง แล้วครูจิ ก็ให้ดูวีดีโอที่เอาไปใช้ตอนประเมินร.ร.อ่า แล้วก็พูดๆจนเราง่วงมาก หลับแหลกไม่หลับแหลก แหกตาก็ไม่ได้ จะหลับก็กลัวโดนเจ๊แกจะประกาศ-*- ก็แอบๆวุ้ย แล้วก็ได้ยินที่สั่งงานอ่ะที่บอกว่าให้ไปทำประโยชน์ต่อส่วนรวม 20 ชม. เช่น กวาดลานวัด ไรเงี้ย เค้าบอกให้ไปวันหยุดแล้วใส่ชุดนักเรียนไป ทำแล้วให้เจ้าหน้าที่เซ็นรับ แล้วก็นึกภาพ วันหยุด? เรามีวันหยุดที่ไหน เรียนจันทร์ - อาทิตย์ เคลียก็เลยบอกว่าตุลาเราไปกัน วันละ 4 ชม. ก็ 5 วันพอดี เหอๆ แล้ววันเกิดเจฟล่ะวะแก!!!?? - -" เวงกรรมดีแท้ ไปก็ไปวะ เห็นว่าจะไปแถวพาหุรัดไรเนี่ย ใกล้บ้านเราดี ฮ่าๆๆ เสร็จแล้วไปเที่ยวไหนต่อว้า เหอๆ-*- หลังจากนั้น สุมนะก็ชี้แนะเรื่องชมรม ปีนี้เรายังไม่รู้เลยว่าจะเข้าชมรมไรดี มีแต่ชมรมเดิมๆ กิจกรรมก็คงเบื่อๆเหมือนเดิมก็ตั้งปีนึง ใครมันจะไปคิดได้เยอะแยะ แล้วปีนี้ ม.3 เราก็ถือว่าต้องเป็นตัวอย่างให้รุ่นน้องด้วยดิ อยากตั้งชมรมใหม่ แต่ยังคิดไม่ออก กะจตั้งชมรมคอสเพลย์แหละนะ ฮ่าๆๆ จะมีคนเข้าป่ะวะกร๊ากๆๆ แล้วพอเลิกเรียน เราก็คุยกับชมพู่ พูดแล้วก็จะร้องไห้ทนไม่ไหวเลยเดินออกมาก่อน ไม่อยากให้มันเห็นว่าเราร้องไห้ เห้อ เกลียดตัวเอง ทำไมถึงใจเสาะอย่างงี้ว้า สุดท้ายวันนี้กลับบ้านก็เดินตากฝนอยู่ดี ฝน ฝน ฝน!!! แล้วก็มีคนส่งเมสเสจมา ใครก็ไม่รู้อ่า เบอร์ 0944306XXX เบอร์ใครมารายงานด้วย เรายังไม่ได้ขอบคุณเลย เห็นแล้วแจ้งด้วยเน้อ ^^ แล้วพอเล่นเอ็มก็มีคนแฮ้ปเยอะมาก ปีนี้เป็นปีที่คนเห็นความสำคัญของวันเกิดเรามากกว่าหลายๆปีที่เราต้องฉลองคนเดียวซะอีก...

เราวาดตาโครตน่าเกลียดเลยง่ะ วาดไม่เปง-*-

come back to school

ตัดผมไปเมื่อวันก่อน~ ไม่ค่อยจะต่างเท่าไหร่ -*-

รูปนี้น่ารักดีอ่าเราชอบ เอากล้องวางไว้ที่พื้นแล้วมุง~

แห่ะๆ ทำให้เบลอ

ชมพู่ กับ เราเอง เราคนขวาหน้าตาเสร่อได้ใจมาก 555+

เค้กส้มจากนู๋เตย ขอบคุณนะเตย อร่อยมากๆเลย

นี่ก็จากเตยอีกชิ้นนึง Chopper น่ารักมากๆ

อันนี้สมุดบันทึกรักจากเบลล์ 55+ (หลบบาทาเบลล์)

ส้มหายไปไหนหมดฟระ!!?

ไม่ถึง 10 นาที!!?

เบลล์ ก่ะ พลอย

นู๋แนนสุดสวย~

>> Trip In Hongkong <<

ก็รูปจากฮ่องกง ดองไว้นานละฮ่าๆๆ

ฮ่องกงแท้ๆเลย 555+

บัตร MTR นะจ๊ะ

MTR สายที่ทำขึ้นเพื่อดิสนี่ย์แลนด์โดยเฉพาะ

ดิสนี่ย์แลนด์..

Space Mountain วู้วมันส์ก่าดรีมเวิลล้านเท่า

แหะๆน่ารักดี ><"

สวยโน๊ะ ขอบอกว่าทุกอย่างของปลอมหมด ยกเว้นภูเขาด้านหลังอ่า

วู้ว~ เท่ห์ดีโน๊ะ ><"

ปั๊บ กับ ป๊า

พิม กับ ปั๊บ

In tomorrow land

ทาร์ซานกับเจน

ร้านนี้อร่อยเหลือหลาย

ปลั๊กไฟของฮ่องกง อย่าเผลอเรอ มันไม่เหมือนของบ้านเรานะ -*- ใครจะไปแล้วไม่อยากร้องไห้เหมือนเรา ก็ขอแนะให้ซื้อหัวต่อซะ-*-

น้ำมะม่วงสาคู อร่อยมากตอนแรกนึกว่าจะแหวะแต่พอกินเข้าไปแล้ว อร่อยโฮกกกกT[]T!! น้ำตาแทบร่วง อร่อยเหาะ

สถานี Yue Ma Tei

โรคเห่อกางเกงขั้นรุนแรง-*-

สะพานไรไม่รู้ จำชื่อไม่ได้ แต่เป็นเอกลักษณ์ของฮ่องกง

ด้วยความโรคจิต อยากกินช็อคโกแล็ตขั้นรุนแรงไปซื้อที่ 7/11

สปาเก็ตตี้เฮ้าส์ อร่อยมากๆๆๆ

โจ๊กชามละร้อยก่าบาทไทย *-*/

กล้องที่ป๊าซื้อให้ ตอนแรกนึกว่าป๊าจะให้ซื้อเอง ขอบคุณค่าป๊า ^^

500 HK$ = 2500 บาท หมดเกลี้ยงในวันครึ่ง

ทดสอบความแบนเบาเฉียบไร้ money-*-

มีของเราอยู่ 2 อัน ไม่อยากจะพูด-*- เงินเราหมดไปก่ะไอ่เนี่ยแหละ ที่เหลือของญาติๆ เราก็หมดตังค์ไปซื้อให้เพื่อนแล้ว แง๊ๆๆ

อันนี้แหละที่กะจะงุบงิบให้เจฟ แต่แม่ดันจำได้ว่ามี 3 อัน-*-

กล่องดินสออันใหม่ กับของเล่น ><" ป๊าด่าเลยว่าซื้อแต่ผีๆ แหม่ ก็หนูบ้ามาตั้งแต่ ป.6 ล่ะนิคะ แล้วก็ไอ่กล่องดินสอตอน ป.6 ที่ใช้ถึงปัจจุบันนี้ มันก็เน่าเหลือหลาย -*-

พวงกุญแจของนู๋เตย

my สัมภาระ!!! -*-

หนามบินๆ กลับบ้านๆ ^^

หมดละ วันนี้มัวแต่มานั่งทำ ยังไม่ได้ทำการบ้านเล้ย ตายแหงตรู-*-

Post Script..!?

- ขอขอบคุณที่คำอวยพรจากทุกๆคนค่ะ
- 15 แล้ว จะไม่ทำตัวปัญญาอ่อนแล้วนะฮ่าๆๆ
- ตั้งแต่วันนี้ ขอการบ้านน้อยๆด้วยเถิด สาธุ!!

เพลง :: ร้ายก็รัก by โจอี้ บอย

Lyric - ร้ายก็รัก ทุกๆครั้งที่เปิดดูละคร มีบางตอนที่ฉันเองไม่อาจมี ในละครมีผู้ชายดี๊ดี คงเป็นใครคนที่เธอนั้นใฝ่ฝัน *แต่กลับมาสู้ชีวิตจริงไม่มีให้อิงอะไร ใครๆ ก็มองเราไม่ดี **งั้นผู้ชายดีๆ คงมีแต่ในนิยาย งั้นผู้ชายอย่างฉันก็ต้องเจ็บใจไปทุกราย เพราะผู้ชายดีๆ นั้นมีแค่ในนิยาย ฉันก็แค่ผู้ร้ายถึงรักแค่ไหนคงต้องตาย สุดท้ายเค้าได้เธอไปครอง ใครบอกว่าชีวิตเหมือนในละคร ชีวิต ยิ่งกว่าละครอีก ฟังกันนะ ฟังล่ะวะ ถึงร้ายก็รักนะ เกเรยังไงก็รักนะ หน้าตาเป็นตัวกำหนดเทวดาเขียนบทยังไงกันวะ อยากเกิดเป็นตัวพระ แต่เค้าลิขิตให้เป็นตัวร้าย ใครจะรู้ว่าทศกัณฑ์รักนางสีดามากกว่าเท่าไหร่ ถึงร้ายก็รักจริงไม่ใช้สลิงไม่ใช้สตั้น เหนื่อยใจก็เล่นโผนางเอกร้องโฮสั่งงานศพครั้น อกหักมาทีไม่มีคนดูเห็นใจ จะเปิดศึกชิงนางก็คงต้องแพ้เรื่อยไป จะมองทางซ้ายจะมองทางขวา ..มันก็โกงนี่หว่า มือถือดอกไม้ไว้หนวดไว้เคราคนหาว่าโจรป่า โรมรันพันตูความรักของ..ชักมัน ขีดๆเขียนๆกันไป เฮ้ยเดี๋ยว..เล่นไม่ทัน จะรีบไปไหนสงครามยังไม่จบ ..ยังต้องรบอีกครั้ง ..คิดว่า..รักเธอเท่าไหร่..มากกว่าพันครั้ง จะยอมตายพลีกายช่วยให้ละครขายดี เกิดชาติหน้าฉันใดขอเป็นพระเอกสักที (ซ้ำ **) โลกของฉันมันต่างจากละคร มันเป็นตอนที่ฉันเองต้องผิดหวัง ความเป็นจริงที่ต้องเจออีกครั้ง ความลำพังที่คู่กันกับตัวร้าย (ซ้ำ *, **) ผู้ร้ายก็ต้องลงไปกอง